Neden Bombus Arıları Sitesi?

2001 yılında dış ülkelerden bombus arısı getirtip seralara dağıtan bir firmada çalışmaya başladım. Bombus arıları konusunda birşey bilmiyordum. Yanımda çalışanların bilgisi sınırlıydı. Faydalanacak türkçe yazılmış kaynak yoktu... Devamını oku.

18 Şubat 2010 Perşembe

Bombus arısı türleri - 2

Asalak bombuslar:





Orman bombusunun asalak bombusu: Bombus sylvestris


Asalak bombus - Bombus sylvestris
Asalak bombus :
Başkalarının üstünden geçinen canlılara asalak denir. Bombus arılarını bazı türlerinin asalak bombusları vardır. Orman bombusunun asalak bombusu : Bombus sylvestris'tir. Bombus terrestrisin asalak bombusu ise, Bombus psithyrus vestalis'tir. Terrestristen daha iri olan guguk bombusu (Psithyrus vestalis) denilen bir bombus çeşidi zorla bombus yuvalarına girmekte, bombus ana arısını öldürmekte ve onun yerini almaktadır.Kendini kabul ettirdikten sora da yavru gözlerini bozmakta yumurtaları yemekte en sonunda da kendi yumurtalarını yumurtlamaktadır.
Asalak bombusların işçi arısı yoktur. Dişiler hep ana arıdır. Sadece erkek ve ana arı vardır. Konuk olduğu bombusların yuvasına yumurtladığı yumurtalardan erkek ve dişiler çıkar. Yaz sonunda çiftleştikten sonra kış uykusuna yatır ve ilkbahar sonu, yaz başlarında uyanıp (istenmeyen) konuk olacak bir bombus yuvası arar. Böylece doğada bombus arısı ve yuvası çoğalırsa, asalak bombusların yumurta bırakacağı konukçu yuvalar da çoğalır. Asalak bombus çoğalınca da doğada bombus arıları azalmaktadır. Doğada bombus arıları azalınca asalak bombuslar yumurtlayacak yuva bulamamakta ve sayıları azalmaktadır. Asalak bombuslar azalınca da bombus arıları tekrar çoğalmaktadır. Doğada bu döngü böylece devam etmekte ve denge sağlanmaktadır.
Ağaç ve taş bombusları:


Ağaç bombusu - Bombus hypnorum - erkek arı

Ağaç bombusu - Bombus hypnorum



Taş bombusu - Bombus lapidarus - ana arı




Taş bombusu - Bombus lapidarus - erkek arı



Taş ve ağaç bombusları:


Taş bombuslarının kuyruk bölümü kırmızı-turuncu renkte, ağaç bombusunun gövde tarafı kırmızı-turuncu renktedir. Taş ve ağaç bombusları da toprak bombusları gibi yoğun olduğu yerlerde teşvik amacıyla yapay olarak hazırlanan yuvaları tercih edebilmektedir. Ancak ağaç ve taş bombusu teşvik yuvaları yerden yukarılara yerleştirilmektedir. Bunlar da toprak bombusları gibi yapay yuvaları bazen tercih edip yuva kurmaktadır. Batılı internet sitelerinde bu konuda yazı ve resimlere rastlanmaktadır. Yurdumuzun bazı bölgelerinde ağaç ve taş bombusları da sıkça görülmektedir.




Toprak bombusları ve benzerleri:

Megabombus - bombus argillaceus

Bahçe bombusu - Bombus hortorum

Açık renkli toprak bombusu - Bombus lucorum


Koyu renkli toprak bombusu - Bombus terrestris.

Resimlerin alındığı kaynak:

insektenfotos.de/insects_hymenoptera.htm


Toprak bombusları ve benzerleri:

Yukarıda resimlerini gördüğümüz bombus türleri görünüş olarak birbirlerine benzerler. Bu türler yurdumuzu çeşitli bölgelerinde bulunmaktadır. Yurdumuzdaki bombus arılarının nerde hangi tür yaşadığını saptayan bir araştırma yapılmış ve hangi tür nerede yaşıyor, türlerin özellikleri nasıldır incelenmiş ve bir atlas hazırlanmış. İlgilenenler için araştırmanın adresi:


Atlas Hymenoptera - Bombus of Turkei.url



















12 Şubat 2010 Cuma

Bombus arısı türleri

Soldan sağa doğru:

Koyu renkli toprak bombusu (Bombus terrestris)
Açık renkli toprak bombusu (Bombus lucorum)
Bahçe bombusu (Bombus hortorum)
Ağaç bombusu (Bombus hypnorum)
Tarla bombusu (Bombus ruderatus)
___________ (Bombus gerstaeckerei)
Fundalık bombusu (Bombus jonellus)
Tesviye bombusu (Bombus subterraneus)
_____________(Bombus soreensis)
___________? ___________?


BOMBUS ARISI TÜRLERİ

Hayvanlar âleminde bombus arıların yeri, zarkanatlılar (hymenoptera) sınıfının Apidae ailesinin Bombinae alt ailesinde bulunur. Doğadaki 30.000 civarındaki arı türünden 250 den fazlasını bombus arıları oluşturmaktadır. Dünyanın kuzey yarımküresinde daha yaygındır. Kuzey Amerika’nın tropik bölgelerinde birkaç tür bulunmaktadır. Tropik Afrika'da ve Avustralya'da çok az bulunur. 1885 yılında bazı bombus türleri yonca bitkisi yetiştiriminde tozlayıcı olarak kullanılmak üzere Yeni Zelanda’ya getirilmiş. Avrupa’da 30 civarında bombus türü bulunmaktadır. Yurdumuzun doğu Anadolu bölgesinde yapılan araştırmalarda 30 civarında tür saptanmıştır. Yurdumuzda bazı kaynaklara göre 40 civarında bombus türü vardır. Bombus arıları yuvalarını yaptıkları yerlere göre bazı adlar almışlardır. Ağaç kovuklarına yuva yapanlara, ağaç bombusu; taş deliklerine duvar aralarına yuva yapanlara taş bombusu, otların arasına, altına yuva yapanlara çayır bombusu, toprak altına yuva yapanlara da toprak bombusu denir. Dil uzunluklarına göre de bazı ayırımlar yapılmıştır. Dil uzunluklarına göre bazı türlerin Latince ve Türkçe adlarını aşağıda veriyoruz.

Uzun dilli (hortumlu) bombuslar:
B. hortorum- bahçe bombusu
B. ruderatus- kır bombusu
B. pomorum- meyve bombusu
B. sylvarum- orman bombusu
B. pascuorum- tarla bombusu
B. ruderarius- ot bombusu
B. muscorum- yosun bombusu

Kısa dilli bombuslar:
B. terrestris- koyu renkli toprak bombusu
B. lucorum- açık renkli toprak bombusu
B. hypnorum ağaç bombusu
B. pratorum- çayır bombusu
B. lapidarus- taş bombusu

Kısa hortumlu bombuslar uzun hortumlulara göre rüzgâr, soğuk gibi olumsuz koşullara daha dayanıklıdır.
Bir yörede bahçe veya seralarda tozlayıcı olarak kullanılacak bombus arısı o yörede yetişen, o yöreye uyum sağlamış türlerden seçilirse sonuç daha verimli olmaktadır. Ayrıca kullanılacak amaca hizmet edebilecek çoklukta ve özellikte olmalıdır. Ömürleri kullanılacak işe yarayacak uzunlukta olmalıdır. Seralarda kullanılacak arılar kapalı yerde üretilebilir özellikte olmalıdır. Bu nedenlerde dolayı Kuzey Amerika’da bombus impatiens, bombus occidentalis kanarya adalarında ise bombus canariensis üretilmekte ve tozlayıcı olarak kullanılmaktadır. Bombus terrestris türü Avrupa’da, Kuzey Afrika’da ve Anadolu’da yaygın olarak yaşamaktadır. Bu nedenle ve diğer bazı özelliklerinden dolayı Avrupa’da bombus terrestris türü üretilmekte ve yurdumuz seralarında da tozlayıcı olarak bu tür kullanılmaktadır.
Bazı türler ise koloni oluşunca daha nüfus az iken cins üretimine başlamaktadırlar. Cins üretimine başlayınca da çiçektozu toplama ihtiyacı azalmakta yani tozlama verimi ve süresi azalmaktadır. Bazı uzun dilli bombusların ise laboratuvar üretiminde başlangıçta polenle besleme zorluğu vardır. (pocketmaker) cep depo kullanan türler bunlardandır. Bu türler tozlama işinde becerikli olsalar bile ticari üretimde verimli olmamaktadırlar.

Bombus terrestris (koyu renkli toprak bombusu):
Yurdumuz seralarında tozlayıcı olarak kullanılan tür Bombus terrestris türüdür. Bombus terrestris yaygın olarak Avrupa, Anadolu ve Kuzey Afrika’da yaşarlar. Doğada mart ortasından eylüle kadar görülürler. Kolonide arı sayısı 100-600 arasında çoğalabilir. Hortumları kısadır. (9 mm) Eğer çiçeğin bal özü yuvası derin ise ve arıların dili (hortumu) yetişmiyorsa bal özü yuvasının dibini kemirip delerek bal özünü oradan emerler. Bu arılar meyve ağaçlarının tozlaşmasında çok etkindirler. Üzerinde vücudunu saran halkalar şeklinde turuncu ve siyah tüyleri vardır. Arka tarafının tüyleri beyazdır. Ölçüleri, ana arı: 20-22, işçi arı: 11-17, erkek arı ise: 14-16 mm. uzunluğundadır. Bombus terrestris arıları yuvalarını genellikle toprak altında yaptığı için toprak bombusu adını da almıştır. Yer atındaki terk edilmiş fare veya köstebek delikleri tercih ettiği yerlerdir.

10 Şubat 2010 Çarşamba

Bombus arılarının yıllık yaşam döngüsü

Bombus arılarının yıllık yaşam döngüsü

Şekillerin açıklaması:

a- Kış boyunca toprak altındaki hücresinde kış uykusunda olan genç ana arı ilkbahar başlarında kış uykusundan uyanıyor. b-Kendine bir yuva buluyor, balözü ve çiçektozu topluyor, çiçektozu kümesi üzerine yumurtluyor, kuluçkaya yatıyor. c-Yumurtalardan çıkan kurtçuklar çiçektozu hamuru ile beslenip gelişiyorlar. Kendilerine birer koza örüp içinde başkalaşım geçiriyorlar. d-Birinci nesil arılar kuluçkadan çıkıyor. İkinci nesil için kuluçka devam ediyor. Boş kalan kozalar balözü ve çiçektozu deposu olarak kullanılıyor. e-Yazın ikinci, üçüncü, dördüncü nesil arılar da çıkınca koloni gelişip çoğalıyor. f-Yaz mevsiminde koloninin en kalabalık zamanında erkek arı ve ana arı üretimi başlıyor. g-Yaz sonunda veya güzün genç ana arılar ve erkek arılar çiftleşiyor. Erkek arılar ölüyor. Bu arada yaşlı ana ve işçi arılar da ölüyor. Genç ana arılar yeteri kadar beslenip kendilerini kış uykusuna hazırlıyor. Bir yuva (hücre) bulup kış uykusuna yatıyor. (Kışı soğuk geçen ülkelerde bu döngü yılda bir kere olmaktadır. Ancak bazı kaynaklara göre ak deniz kıyıları gibi kışı ılıman geçen ülkelerde bu döngü yılda iki kere de olabilmektedir.)

Kaynak: B. Heinrich. Der Hummelstaat-2001. (1979 da yayınlanan Bumblebee Ekonomics adlı eserin almancaya çevirisi

Bombus arılarının doğadaki yaşayışı

Toprak bombusu yuvasının ağzı yanında


Toprak bombusu yuvasına girerken



Bombus yuvalarını üstten açıp bakınca yuvanın iç görünüşü. Yalıtım maddelerinin iç kısmı mum ile sıvanarak ısı ve nem kaybı önlenmiş.


Yuva yosun, iplik, yün kıl gibi yalıtım maddelerinden yapılmış. Sarı renkli olanlar kozalar. Ortadaki kahverengi kümeler kurtçuk kümeleri. Solda, kozaların üzerindeki küçük kahverengi küme de yumurta kümesi.
----------------------------------------------------------------------------------------------
BOMBUS ARILARININ YAŞAYIŞI

Bombus arılarına yurdumuzun bazı yerlerinde erkenci arılar, alaca arılar, tomurcuk arılar da denir. Sarı siyah beyaz renkli bombus genç ana arıları kış sonu veya ilkbahar başlarında havalar ısınmaya başlayınca görünür. Kış boyunca genellikle yer altındaki yuvalarında (hücrelerinde) uyuyan bombus arısı anaları havalar ısınınca uyanır.

İlkin çiçeklerden nektar (balözü) ve polen (çiçektozu) toplayıp beslenerek gücünü tazeler. Sonra kendine ya toprak altında ya da ağaç kovuklarında, kuş yuvalarında yuva yeri arar bulur. Genellikle fare veya köstebek deliklerini ya da taş kaya altındaki boşlukları tercih eder. Yuvasını gürültüden uzak, sakin, vadilerin kuzey yamaçlarında ya da dere boylarında bir yerde yapar. Yuva içini ince ot talaşlarıyla, kıl, iplik, yosun parçalarıyla döşer. Sonra ürettiği mumla bir bal kabı bir da üzerine yumurtlayacağı polen hamuru için kap yapar. Bal gözüne bal doldurur. Yavru gözlerini bal ve çiçektozundan hazırladığı bir hamurla doldurur. Yavru gözlerindeki polen hamuru üzerine yumurtlar. Yumurtaların üzerine yatar, onları ısıtır. Yani kuluçkaya yatar. Kuluçka ısısı 29 - 30°C civarındadır.
Kuluçkadan çıkan kurtçuklar çiçektozu hamuruyla beslenip gelişirler. Ana arı yalnız başına hem onları ısıtır hem de onları beslemek için çiçektozu ve balözü toplamaya çıkar.

İlk yumurtalar genellikle 5-10 adet olur. Ortalama 5 gün sonra yumurtalardan kurtçuklar çıkar. Bu kurtçuklara larva da denir. Kurtçuklar ortalama 8 gün polen hamuru ile beslenip gelişirler. Bu arada ana arı onların üzerini mumla kapatır. İrileşip olgunlaşan yavrular ipekböceği yavruları gibi birer koza örerek kendilerini kozanın içine hapsederler. Bu kapalı dönem ortalama 10 gün sürer. Kapalı döneme pupa dönemi de denir. Ana arı bu arada onları ısıtmaya devam eder. Beslenme ve boşaltım için arada bir dışarı da çıkar. Kurtçuklar bu koza içinde kaldıkları dönemde başkalaşım geçirirler. Ortalama 21-23 gün sonra ergin arı olarak dışarı çıkarlar. İlk çıkan arılar gri, gümüşi renkte olurlar. Esas renklerini sonradan alırlar. Arıların çıktığı gözler polen ve bal deposu olarak kullanılır. Polen ve bal ayrı ayrı depolanır.

Bu ilk kuşak işçi arılar beslenme ve ısınma eksikliğinde dolayı genellikle biraz ufak olurlar. Bunlar birkaç gün sonra dışarı uçup bal ve polen toplayabilirler. Onlar dışarı uçunca ana arı artık dışarı uçmaz. İşçi arıların getirdiği bal ve polen ile beslenerek yumurtlama işini sürdürür. İkinci kuşakta 15-20, üçüncü kuşakta ortalama 30, dördüncü kuşakta ise 45 yumurta yumurtlar.

İşçi arılar aralarında işbölümü yaparlar. Küçük yapılı veya kanatları sakatlanmış arılar iç işlerine bakar. Bir de bu küçük yapılı arılar soğuk havalarda kendilerini iri arılar kadar ısıtamazlar. Isınamayan arı da verimli uçuş yapamaz. Yuvadaki küçük arılar yuvanın en yaşlı arılardır. Arıların bazıları da yuva kapısında yabancılara karşı nöbet tutarlar. Kendi kolonilerindeki arıların hepsi aynı kokuda olduğu için onları içeri alırlar. Yabancıları içeri almazlar. İri ve güçlü arılar dış işlerde çalışırlar. Bu arılar balözü kullanarak vücutlarını kolayca ısıtabilirler ve soğuk havalarda bile kolayca uçabilirler. İri arıların dış işlerde çalışmasının asıl nedeni budur. Dış işlerde çalışan arıların ömrü daha kısa olur

Resimlerin alındığı kaynak site:http://aktion-hummelschutz.de/fakten/hummelvolk.htm

6 Şubat 2010 Cumartesi

Bombus arılarının doğadaki önemi

Bombus arılarını tanıyor muyuz?

Bombus arılarının doğadaki önemi nedir?
Neden örtü altında bombus arıları kullanılır?
Bombus arılarını yetiştirebilir miyiz?
Bombus arılarını üretebilir miyiz?

Bombus arıları ile ilgileniyorsanız, bu gibi sorular ya sizin aklınıza gelmiştir ya da size sorulmuştur.

Geçenlerde bir kitap okumuştum. Adı: “Borçlu Olduklarımız.” Bir çocuk kitabı. Kurtuluş Savaşındaki yaşanmış olaylardan bazılarını, orada asker sivil insanlarımızın ne zor şartlarda Kurtuluş Savaşına katkıda bulunduklarını anlatmış. Tüfek bulamayınca nacağını, tırpanını omuzlayıp cepheye giden gönüllülerden söz etmiş. Sonuç olarak ta “Bu insanlar öyle yokluklar içinde bize büyük iyilikler yapmışlar. Bu ülkeyi onlara borçluyuz. Onları tanıyalım. Onları unutmayalım.” Demeye getirmiş sözünü.

Ben de burada çoğumuzun hiç tanımadığı adını bile duymadığı ama bize büyük faydaları dokunan doğa dostu, bir canlıdan söz etmek istiyorum. Onlar olmasa bitkilerin çoğu tükenir; diğer canlılar sıkıntıya düşer; doğanın dengesi bozulur. Bu “meçhul asker”leri birçoğumuz tanımıyor. Tanımadığımız için de onlara bilerek ya da bilmeyerek zarar verenlerimiz, imha edenlerimiz oluyor. Oysa tanırsak, faydalarını bilirsek onları koruyup kollayabiliriz. Onları koruyup kollamak ise aynı zamanda kendimize iyilik etmek demektir. Sözü uzatmayalım, bilim adamları der ki:

Doğadaki çiçeklerin % 70 i böcekler tarafından tozlanmaktadır. Bunların % 50 sini de bombus arıları tozlamaktadır. Birçok yabani bitki ve kültür bitkisi varlığını bombus arılarına borçludur. Daha serin olan kuzey ülkelerinde ve yüksek yörelerde tek tozlayıcı bombus arılarıdır. Buralarda bal arıları tozlamada çok etkin değildir. Etkin olduğu yerlerde bile bombus arıları bal arılarından 3-5 kat daha hızlı çalışır. Yonca çeşitleri bombus arıları olmasa çoğalamaz. Yaylalarda elma ve kiraz ürünü varlığını bombus arılarına borçludur. Domates, biber, salatalık bitkilerine de çok konarlar. Yurdumuzda hemen hemen bütün meyve ağaçları ayçiçeği, pamuk, kolza gibi endüstri bitkileri; yonca, korunga, çayır üçgülü, fiğ gibi yem bitkileri; bütün baklagiller... Bunların tohum ve meyve tutmasında bombus arılarının etkisi çok fazladır. Çünkü bombus arılarının diğer böceklerden ve bal arılarından üstün özellikleri vardır. Bazı bitki çiçeklerinin nektar yuvaları dar ve derinde olduğu için diğer böcekler ve arılar bu çiçeklere konmamaktadır bile. Oysa bazı bombus türlerinin dil uzunlukları 20 mm. ye kadar çıkmaktadır. Dar ve derin çiçekleri sadece dilleri uzun olan bombus türleri tozlayabilmektedir. Nektar yuvaları bombus arılarının dilinin yetişemeyeceği kadar derin olan bitkilerin çiçeklerine de gene bombus arıları konmaktadır. Böylesi çiçeklerde bombuslar nektar yuvasının dibini kemirerek bir delik açar ve nektarı oradan emer. Çayır üçgülü, taş yoncası varlığını yani tozlaşma, tohum tutma olayını bombusların varlığına borçludur. Bombus yoksa çayır üçgülü ve yonca da yok demektir. Bombus arıları bal arıları ve diğer böceklerden daha hızlı çalışır. Domates seralarında polen toplarken bir seferde 450 çiçeğe konmaktadır. Bir günde ise yuvarlak 2000 çiçeğe konup tozlamaktadır. Bazı günler gün doğmazdan önce işe başlar, gün battıktan sonra yuvaya döner. Saat 06-20 arası... Bombuslar daha hızlı ve daha uzun süre çalışmakla kalmıyor. Daha zor hava koşullarında da çalışabiliyorlar. Isı + 35 derece olunca bal arıları dışarı çıkmaz. Oysa bombuslar bu sıcakta çalışabilir. Hava soğuk mu, bal arıları dışarı çıkmaz. + 15 derecenin altında bal arılarının çalışması azalır veya durur. Bombuslar ise + 10 derecede bile verimli çalışırlar. Hatta bazı kaynaklarda + 6 derecede bile çalıştığı yazılıdır. Bombuslar bulutlu hatta hafif yağışlı havalarda da çalışırlar.

Bu gün batı ülkelerinin birçoğunda bombus arıları evcil bir hayvanmış gibi tanınmakta ve ona önem verilmektedir. Doğa dostu, insan dostu olarak tanımlanmaktadır. Kanunlarla koruma altına alınmıştır. Okullarda ders kitaplarında okutulmaktadır. Buralarda bir ailenin evinin bahçesinde bir bombus arısı kovanı bulundurması, meyve ürününün miktarına ve kalitesine olumlu katkıda bulunacağı için doğal bir görüntü olmuştur. Aileler kedi köpek bakar gibi, çiçek bakar gibi evlerinin balkonunda, çatısında, bahçesinde bombus arıları bakmaktadırlar. Yani bombus arıları normal yaşamın bir parçası olmuş. Senede belli bir günü yöresel bombus günü olarak kutluyorlar. Bizdeki kiraz, karpuz festivalleri gibi... Bombus gününde insanlar gözlemlerini, deneyimlerini, bulgularını anlatıyorlar. Doğada kışlamış bombus anaları ilkbaharda nasıl yapay yuvalara çekilebilir ve doğal yollardan bahçede nasıl koloni oluşturulabilir onu anlatıyorlar. Böylece çeşitli etkinliklerle kamuoyu işin içine çekiliyor, aydınlatılıyor, bilinçlendiriliyor. Çeşitli İnternet sayfalarında sağlıklı ve pratik bir bombus kovanının nasıl yapılabileceği anlatılıyor. Kullanılan diğer malzemeler tanıtılıyor. İnternet sayfalarındaki forumlarda bakım ve üretimle ilgili sorunları tartışılıyor. Bombusları tanıtan çeşitli kitaplar yardımcı ders kitabı olarak kullanılıyor. Bombus arıları yasalarla koruma altına alınmış. Yuvalarının sökülmesi yasaklanmış. İlaçlardan zarar görmesi önlenmiş. Zaten insanlar onların ne kadar faydalı olduğunu bildikleri için onlara zarar vermek istemiyorlar. Onları gözleri gibi koruyorlar.

Ya bizde? 1997 yılında seralarda hormon yerine bombus arlarının kullanımı gündeme gelinceye kadar çoğumuz bombus arısının adını bile duymamıştık. Bu gün de daha duymayanımız çok. O günlerde bazılarımız doğadaki bombus arılarını yakalayıp batılılara satmış. Şimdi de muhtemelen o arılardan ürettikleri arıları batılılar bize satıyorlar. Çiftçilerimiz bilinçsiz bir şekilde zirai ilaçlarla onlara büyük zararlar veriyorlar muhtemelen. Bizim yaylada yayla evlerinin içine yuva yapan “alaca arıları” nasıl imha ettiklerini kaç kişinin ağzından duydum. Kontrolsüzce orman kesiminin doğada erozyon gibi bir sonucu olduğunu biliyoruz. Sanayi atıklarının sularımızı havamızı, doğamızı nasıl kirletip nelere sebep olduğunu da biliyoruz. İlaç kirliliğinin nelere neden olacağını tahmin etmek zor olmasa gerek. Bunlar gibi doğadaki olumsuz değişmeler bombus arılarına da zarar vermektedir. Bombus arılarının doğadaki önemini bilirsek, onların örtü altı dışında da doğaya önemli katkıları olduğunu, meyve ağaçlarımızın onlar olmadan meyve vermeyeceğini, yonca gibi yem bitkilerinin onlarsız tohum tutmayacağını ve buna benzer birçok bitkinin onlarsız olamayacağını bilirsek onların doğadaki önemini kavramış oluruz. Peki, bombus arılarının önemini kavrayabilmemiz için neler yapılabilir?

En azından batıda olduğu gibi yurdumuzda da bombusları tanıtıcı internet siteleri açılmalıdır. Tarımla ilgili sitelerde, tarım dergilerinde daha fazla ve nitelikli yayınlar yapılarak onlar tanıtılabilir. Arıcılık sitelerinde de konuya daha fazla yer verilebilir. Bombuslarla ilgili henüz bir kitap bile yoktur. Kitaplar yayınlanabilir. Bombus kovanları sadece seralarda kalmayıp; yaylalardaki elma bahçelerimize de konabilir. (Bu uygulama vardır ama yurdumuzda yaygın değildir.) Yurdumuzda yaygın olan koyu renkli toprak bombusu (Bombus Terestris) ile ilgili yerli üretimler yapılıp yaygınlaşması sağlanabilir. Her çiftçimiz kendi kullanacağı bombus arılarını kendisi üretebilir. En azından benim gönlümden böyle geçiyor. Önümüzdeki zaman içerisinde bunun gerçekleşeceğini ve yaygınlaşacağını umuyorum. Bombus arılarından kişisel fayda sağlayan insanlarımızın kendi yararları için bunları kısa zamanda gerçekleştireceklerini düşünüyorum.

Bu blog sitesinde, yukarıdaki düşünceler doğrultusunda batıdaki internet sitelerinde yayınlanan bazı yayınları, yurdumuzda bu konuda yapılmış bazı çalışmaları, denemeleri ve yayınları, kendi deneyimlerimi, bu konuya ilgi duyan ya da bombus arılarından kişisel faydalar sağlayan (çiftçi, tarımcı, arıcı… gibi) insanlarımızla paylaşmak istiyorum.

31 Ocak 2010 Pazar

Bu sitede hangi konular incelenecek?



I. BÖLÜM: BOMBUS ARILARININ YAŞAYIŞI, VÜCUT Y., ÖZELLİKLERİ
1 – Bombus arılarını tanıyor muyuz? (Bombus arılarının doğadaki önemi)
2 – Bombus arılarının yaşayışı
3 - Bombus arılarının beslenmesi
4 - Bireyler ve işbölümü
5 - Kuluçka
6 - Cins üretiminde dönüşüm ve rekabet evreleri
7 - Çiftleşme
8 - Diyapoz (kış uykusu)
9 - Doğada bombus takvimi
10 - Bombus arlarının vücut yapısı
11 – Bombus arılarının önemli özellikleri
12 - Bombus arılarının bal arıları ile benzer ve farklı yanları
13– Bombus arısı türleri
14- Bombus arısı hastalıkları ve zararlıları
II. BÖLÜM: BOMBUS ARILARININ ÜRETİMİ
1 - Bombus üretiminin geçmişi
2 – Araç gereçler
3 - Koloni veya ana arı edinme yolları
4- Çiftleştirme
5- ( Diyapoz ) Kış uykusuna yatırma
6- Kış uykusuna yatırmadan üretim
7- Üretim ortamı – açık ortam, kapalı ortam
8– Kapalı ortamın hazırlanması – ısı, ışık, nem, sessizlik
9 - Kuluçkaya başlatma
10 - Kuluçka ananın özellikleri
11– Kuluçkaya başlatma yolları
12 - Beslenme ve bakım
13– Koloni gelişiminde çıkabilecek sorunlar
14 - Kolonileri seraya ve bahçeye hazırlama
15 - Koloniye takviye verme
16 - Kolonileri birleştirme
17 - Ana arı üretimi
III. BÖLÜM: BOMBUS ARILARININ SERALARDA VE BAHÇELERDE KULLANIMI
1 - Kolonilerin taşınması
2 – Bombus arısı bakımında nelere dikkat etmeli?
3 – Seralarda çıkabilecek bazı sorunlar ve çözüm yolları
IV. BÖLÜM: DİGER ARILAR
1 - Bal arıları
2 - Eşek arıları
3 - Sarıca arılar